جام کوردی - اظهارات اخیر نچیروان بارزانی در کنفرانس میری، پیام مهمی درباره پیامدهای فعالیت احزاب مخالف ایران برای امنیت و آینده اقلیم کردستان عراق دارد؛ هشداری که نشان می‌دهد فعالیت این گروه‌ها صرفاً مسئله‌ای میان آنها و تهران نیست، بلکه می‌تواند امنیت و ثبات اقلیم را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
بارزانی با انتقاد از رفتار غیرمسئولانه این گروه‌ها در جریان جنگ اخیر، نسبت به خطراتی که فعالیت‌های آنها برای اقلیم ایجاد کرده است هشدار داد و تأکید کرد که خاک اقلیم نباید برای تهدید ایران مورد استفاده قرار گیرد.
این سخنان یک پرسش اساسی را مطرح می‌کند: آیا فعالیت این احزاب در مسیر تأمین منافع مردم کردستان است یا هزینه‌های امنیتی و سیاسی سنگینی بر اقلیم تحمیل می‌کند؟
هزینه ماجراجویی‌ها را چه کسانی می‌پردازند؟
اقلیم کردستان عراق و ایران، همسایگانی با پیوندهای تاریخی، اقتصادی و اجتماعی گسترده‌اند. هرگونه تنش در مرزهای مشترک می‌تواند تجارت، امنیت و زندگی مردم دو سوی مرز را تحت تأثیر قرار دهد.
در چنین شرایطی، ورود گروه‌های سیاسی به تقابل‌های نظامی و امنیتی می‌تواند اقلیم را در موقعیتی دشوار قرار دهد؛ موقعیتی که پیامدهای آن ممکن است فراتر از اهداف و محاسبات همان گروه‌ها باشد.
هشدار رئیس اقلیم را باید از همین منظر بررسی کرد: هیچ جریان سیاسی نباید منافع مردم و امنیت سرزمینی را قربانی اهداف گروهی خود کند.
پیام روشن اربیل درباره ایران
تأکید نچیروان بارزانی بر جلوگیری از استفاده از خاک اقلیم برای تهدید ایران، نشان‌دهنده اهمیت امنیت مرزها در روابط تهران و اربیل است.
برای ایران، جلوگیری از اقدامات تهدیدآمیز از خاک کشورهای همسایه ضرورتی امنیتی است؛ برای اقلیم نیز حفظ ثبات و جلوگیری از کشیده‌شدن به درگیری‌های منطقه‌ای، با منافع مردم آن ارتباط مستقیم دارد.
بنابراین، امنیت مرزهای ایران و اقلیم کردستان، نه دو مسئله جداگانه، بلکه بخشی از یک واقعیت مشترک منطقه‌ای است.
سخنان رئیس اقلیم، پرسشی جدی پیش روی احزاب مخالف ایران قرار می‌دهد: مسئولیت آنها در قبال پیامدهای امنیتی و سیاسی فعالیت‌هایشان برای اقلیم چیست؟
آینده اقلیم کردستان به ثبات، توسعه اقتصادی و روابط سازنده با همسایگان وابسته است؛ نه به افزایش تنش‌هایی که می‌تواند هزینه‌های آن بر دوش مردم قرار گیرد.
امنیت پایدار در مرزهای ایران و اقلیم کردستان، با مسئولیت‌پذیری سیاسی، احترام به حاکمیت همسایگان و اولویت‌دادن به منافع مردم تأمین می‌شود؛ نه با ماجراجویی‌هایی که آینده یک منطقه را در معرض خطر قرار می‌دهد.