مدیر تلویزیون حلبچه در ابتدای این گفتگو خاطرنشان ساخت که مناسبات میان دولت‌ها و کیان‌های سیاسی اقلیم، به‌ویژه میان اربیل و تهران، به یک بعد محدود نمی‌شود، بلکه ابعاد گوناگونی را در بر می‌گیرد که همگی در تحکیم امنیت و توسعه نقش‌آفرینند:
نخستین پایه و گام بنیادین: درک متقابل برای صیانت از منافع مشترک، تقویت امنیت منطقه‌ای و حل مسالمت‌آمیز چالش‌ها.
توسعه زیرساخت و اقتصاد: این مؤلفه، شریان حیاتی برای تقویت زیرساخت‌های دو طرف و توسعه منطقه‌ای از طریق مراودات تجاری، سرمایه‌گذاری و ارتباطات سالم فرهنگی و اجتماعی میان ملت‌هاست.
همکاری امنیتی و دفاعی: در این عرصه، هر دو طرف می‌توانند در حوزه‌های دفاعی، آموزشی و مقابله با تهدیدات مشترک برای صیانت از امنیت ملی و منطقه‌ای با یکدیگر همکاری کنند.
شنروی أحمد در ادامه تصریح کرد که انجام هرگونه فعالیتی با رویکرد خصمانه علیه کشورهای همسایه، به‌ویژه جمهوری اسلامی ایران — اعم از تحولات فرهنگی، سیاسی و نظامی، یا پناه دادن و حمایت از اپوزیسیون و دشمنان این کشورها — پیامدهای منفی مستقیماً بر جایگاه و امنیت منطقه تحمیل می‌کند.
وی در بخش دیگری از اظهارات خود تأکید کرد که مشارکت در چنین تحرکات خصمانه‌ای یا اجازه دادن به بهره‌برداری از خاک اقلیم جهت ضربه زدن به ایرانِ همسایه، به تضعیف و محدود شدن مناسبات دیپلماتیک و ایجاد تنش می‌انجامد؛ امری که نه تنها به تقویت جایگاه سیاسی و ثبات کمک نمی‌کند، بلکه آن را به مخاطره می‌اندازد.
مدیر تلویزیون حلبچه در پایان مصاحبە با جام کوردی تصریح کرد کیان یا دولت قدرتمند و خردورز، بازیگری است که بتواند دیپلماسی متوازن و عاقلانه‌ای را پیاده‌سازی کرده و روابط خود را با همسایگان و جهان خارج توسعه بخشد، نه اینکه خود را به ابزار یا مهره‌ای در منازعات منطقه‌ای و اجرای دستورکار نیروهای معارض تبدیل کند؛ روندی که روابط تاریخی و امنیتی را به سوی سردی یا گسست سوق می‌دهد.