لباس زنِ کرد؛ تابلویی زنده از شکوه، هویت و هنر زنانه

به گزارش جام کوردی، درخشش لباس زنان کرد در کرمانشاه، فقط نشانی از زیبایی نیست؛ روایتی از اصالت، سلیقه و پیوند عمیق با فرهنگ کهن منطقه است.

پوششی چندلایه و چشم‌نواز که در هر تکه‌اش، روح تاریخ، هنر دست و خلاقیت زنان موج می‌زند.

یک پژوهشگر مردم‌شناس در این باره به جام کوردی گفت: لباس سنتی زنان کرمانشاهی، به‌ویژه در مناطق کردنشین، نمادی از غرور قومی و هویت فرهنگی است؛ لباسی که نه‌تنها برای پوشیدن، بلکه برای نمایش ریشه‌ها، آیین‌ها و باورها طراحی شده است.

فریبرز سلیمانی افزود: سربندهای پرپشت با نقش و نگار کلاغه‌ای، عرقچین‌های منجوق‌دوزی‌شده و گیسوان بافته‌شده‌ای که از میان گیسوبندهای نقره‌ای رد می‌شوند، همگی بخشی از این زیبایی‌اند.

وی درباره جزییات و ویژگی لباس زنان کرد گفت: پوشش کامل این لباس شامل ۹ تکه است: سربند، زیرپوش، پیراهن، جلیقه، نیم‌تنه (یل)، قبا، روپوش (چادر)، شلوار و گيوه.

به گفته سلیمانی، هر کدام از این اجزا با سلیقه‌ای خاص طراحی و دوخته می‌شوند؛ از پارچه‌های مخمل و زری گرفته تا سکه‌دوزی‌ها و یراق‌دوزی‌هایی که لباس را به یک اثر هنری تمام‌عیار تبدیل می‌کنند.

او تصریح کرد: جلیقه و نیم‌تنه، نقش مهمی در زیبایی لباس دارند؛ به‌ویژه چون زنان می‌توانند روی آن‌ها از زیورآلات، سکه‌دوزی و تزئینات سنتی استفاده کنند. قبا بلند و مجلل است و تا پشت پا می‌رسد و با آستری گلدار و تزئینات جلوی لباس، جلوه‌ای سلطنتی دارد.

به گفته این مردم شناس، در کنار این‌ها، گيوه‌های دست‌دوز با رویه‌های پشمی سفید یا شیری‌رنگ، همچنان یکی از نمادهای پرطرفدار در میان زنان این منطقه‌ است. این کفش‌ها نه‌تنها راحت و بادوام‌اند، بلکه نشانه‌ای از هنرمندی زنان و مردان روستاها و شهرهای کردستان و کرمانشاه‌اند.

سلیمانی یادآوری کرد: لباس زن کرمانشاهی، فراتر از پوشش است؛ بیان‌گر فرهنگی زنده و ماندگار است که همچنان نفس می‌کشد و زنده است، در جشن‌ها، آیین‌ها، عروسی‌ها و حتی زندگی روزمره، چون آنها می‌دانند که با هر دوخت و رنگ، بخشی از هویت‌شان را حمل می‌کنند.