جام‌کوردی - فردین کمانگر روزنامه‌نگار؛ در دیداری کوتاه با وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی  فرصتی دست داد تا درباره مشکلات مطبوعات، به‌ویژه مطبوعات محلی، گفت‌وگویی صریح و صمیمی داشته باشم.

در این دیدار، نکاتی را که سال‌ها دغدغه فعالان رسانه‌ای بوده است، بیان کردم و اکنون لازم می‌دانم همان مطالبات را در قالب یادداشتی عمومی بازتاب دهم.

نقش رسانه‌ها، به‌ویژه مطبوعات، در توسعه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی کشور بر هیچ‌کس پوشیده نیست. مطبوعات همواره یکی از ارکان آگاهی‌بخشی، نقد منصفانه و تقویت مشارکت عمومی بوده‌اند.

اما متأسفانه در سال‌های اخیر، به دلایل متعدد، این جایگاه رفیع دچار آسیب جدی شده و فعالیت مطبوعات در سراسر کشور، به‌ویژه در استان‌های فرهنگی چون کردستان، رو به افول نهاده است.

امروز زیرساخت‌های رسانه‌ای کشور، از چاپخانه گرفته تا شبکه توزیع، با مشکلات گسترده‌ای روبه‌روست و مطبوعات به پایین‌ترین سطح فعالیت خود در چند دهه گذشته رسیده‌اند. استان کردستان، که همواره به‌عنوان یکی از پایگاه‌های فرهنگی ایران و حتی «پایتخت کتاب» شناخته می‌شود، اکنون در حوزه مطبوعات محلی روزهای سختی را می‌گذراند.

بسیاری از نشریات این استان با حداقل امکانات به حیات خود ادامه می‌دهند و تعداد محدودی از آن‌ها توان چاپ رنگی یا توزیع منظم دارند.
این در حالی است که در دهه هفتاد، دوران طلایی مطبوعات، تیراژ نشریات محلی کردستان گاه به ده‌هزار نسخه می‌رسید و برخی حتی چاپ دوم و سوم داشتند.

اما امروز استان فاقد روزنامه فعال است و تیراژ نشریات محلی نیز به‌طرز نگران‌کننده‌ای کاهش یافته است.
نبود برنامه‌ریزی مؤثر از سوی دستگاه‌های متولی، کاهش حمایت‌های دولتی، و نگاه محدود یا حذفی برخی مدیران نسبت به رسانه‌ها به ویژه مطبوعات، موجب شده تا زنگ خطر «مرگ مطبوعات محلی» به صدا درآید.

نه خبری از یارانه مطبوعات است، نه از سهمیه کاغذ؛ در حالی که قیمت کاغذ و هزینه‌های چاپ و توزیع به‌شدت افزایش یافته است.
در همان دیدار با وزیر محترم نیز یادآور شدم که ما مدیران مسئول و روزنامه‌نگاران، با وجود همه موانع اقتصادی و اجتماعی، چراغ مطبوعات را روشن نگه داشته‌ایم.

انتظار می‌رود وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز با اجرای طرح‌ها و برنامه‌های حمایتی، مانع خاموش شدن این چراغ شود.


نباید اجازه داد فعالان رسانه‌ای که سرمایه‌های فکری و فرهنگی جامعه‌اند، از این عرصه کناره‌گیری کنند. زنده نگه داشتن مطبوعات، زنده نگه داشتن صدای مردم و حفظ اعتماد عمومی است.
بیایید نگذاریم آخرین چراغ‌های مطبوعات محلی خاموش شوند؛ چرا که خاموشی مطبوعات، خاموشی بخشی از فرهنگ این سرزمین است.



۱۴۰۴۱۰۳