به گزارش جام‌کوردی، اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی به‌عنوان متولی حوزه رسانه، باید نخستین نهادی باشد که به عدالت رسانه‌ای، احترام به جریان اطلاع‌رسانی و تعامل سازنده با همه فعالان خبری پایبند می‌ماند.

اما گاهی برخی تصمیم‌ها نشان می‌دهد که نگاه برابر به رسانه‌ها هنوز یک مطالبه تحقق‌نیافته است!

نشست‌های مطبوعاتی زمانی معنا پیدا می‌کنند که افکار عمومی از مسیر رسانه‌های متنوع بازتاب یابد؛ نه اینکه گزینشی برگزار شود و تنها گروهی محدود امکان پرسشگری و مطالبه‌گری داشته باشند.

حذف بخشی از رسانه‌ها آنهم رسانه‌هایی که در خط مقدم نقد سازنده، پوشش اخبار و پیگیری مطالبه‌های مردم هستند  بیش از آن که یک اشتباه اداری باشد، پیامی نگران‌کننده به حوزه اطلاع‌رسانی مخابره می‌کند؛ چرا شنیدن صدای مخالف هنوز در اولویت مدیریت فرهنگی استان نیست؟

اداره‌کل ارشاد بارها بر لزوم تقویت رسانه‌های محلی تأکید کرده، اما تقویت واقعی از مسیر گفت‌وگو، شفافیت و تعامل برابر می‌گذرد، نه از راه حذف و چشم‌پوشی از رسانه‌هایی که پرسش‌های جدی دارند.

رسانه‌ای که نقد کند، مخالف نیست؛ مطالبه‌گر است و این خصیصه را رسالت خود می‌داند.

امروز بیش از هر زمان دیگری کرمانشاه به پاسخ‌گویی، شفافیت و احترام به رسانه‌ها نیاز دارد.

و مدیران فرهنگی به جای تنگ‌ کردن دایره ارتباطی خود، باید و موظفند که دریچه‌ای بازتر برای گفت‌وگو بگشایند؛ چراکه حذف رسانه‌ها نهایتاً اعتماد عمومی را هدف می‌گیرد.

رسانه‌ها برای تعریف و تمجید به‌وجود نیامده‌اند؛ رسالتشان پرسیدن، نقد کردن و روشنگری است.

احترام به رسانه یعنی احترام به مردم. اگر حق پرسشگری محدود شود، اعتماد عمومی آسیب می‌بیند و این چیزی نیست که هیچ مدیری بتواند از پیامدش عبور کند.

ارشاد باید بداند که حذف رسانه‌ها نه مشکلی را پنهان می‌کند و نه صدایی را خاموش؛ تنها نشان می‌دهد که برخی مدیران از گفت‌وگو گریزانند.

از طرفی سیاست‌های انحصاری در نهایت دایره حمایت اجتماعی را تنگ و سرمایه‌های اجتماعی را فرسوده می‌کند و پیامدش نهایتا دامن مجریان را خواهد گرفت!

رضا رحمتیان