جام کوردی ـ در روزگاری که سیاست با سرعتی فرساینده پیش میرود و واژهها گاه پیش از اندیشیدن به کار میروند، فرهنگ و رسانه هنوز میتوانند نقش «ترمز عقلانیت» را ایفا کنند؛ جایی که گفتوگو جای تقابل را میگیرد و فهم متقابل بر سوءبرداشتها غلبه میکند.
اقلیم کردستان عراق، با همه پیچیدگیهای سیاسی و اقتصادی خود، جامعهای زنده و پویاست که بیش از هر زمان دیگری به روایتهای آرام، دقیق و مسئولانه نیاز دارد. روایتهایی که نه در پی جانبداریاند و نه به دنبال تحریک؛ بلکه میکوشند تصویر کاملتری از واقعیت را پیش چشم مخاطب بگذارند.
از نگاه یک همسایه، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، پایداری گفتوگو است؛ گفتوگویی که تنها در اتاقهای سیاست شکل نمیگیرد، بلکه در رسانهها، دانشگاهها، رویدادهای فرهنگی، ورزش و تعاملات مردمی ادامه مییابد. تجربه سالهای گذشته نشان داده هر جا فرهنگ و رسانه مجال اثرگذاری یافتهاند، هزینههای سیاسی و اجتماعی کاهش یافته و زمینههای همکاری تقویت شده است.
رسانههای مسئول، بهویژه رسانههای مرزی، وظیفهای دوچندان دارند؛ آنها نه فقط خبررسان، بلکه تفسیرکننده فضا هستند. تفسیر درست میتواند امید بیافریند و تفسیر شتابزده، بیاعتمادی. در چنین شرایطی، آرامنویسی و دقت، نه نشانه محافظهکاری، بلکه ضرورت حرفهایگری است.
اقلیم کردستان و همسایگانش، بیش از هر زمان دیگری، به روایتهایی نیاز دارند که بر مشترکات تکیه کند؛ بر فرهنگ نزدیک، تاریخ درهمتنیده و منافع متقابل مردمی. روایتهایی که نشان دهد فراتر از سیاست روز، زندگی جاری است و آینده، محصول گفتوگوهای امروز.
این ستون تلاشی است برای دیدن اقلیم از زاویهای دیگر؛ زاویهای که نه از بالا مینگرد و نه از دور، بلکه از نزدیکیِ همسایگی. زاویهای که باور دارد فرهنگ، اگر درست دیده و درست روایت شود، میتواند آرامتر از سیاست سخن بگوید؛ اما عمیقتر اثر بگذارد.
ستون «اقلیم از نگاه همسایه»