به گزارش جام کوردی، همایش بزرگ فرصت‌های سرمایه‌گذاری استان کرمانشاه که طبق پیش‌بینی‌ها قرار است اردیبهشت سال آینده برگزار شود، در ظاهر گامی مثبت برای معرفی ظرفیت‌ها و جذب سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی به شمار می‌رود؛ اما موفقیت واقعی این رویداد، بیش از هر چیز به جهت‌گیری راهبردی آن وابسته خواهد بود. 

کرمانشاه استانی نیست که بتوان آن را بدون در نظر گرفتن عراق و اقلیم کردستان تحلیل کرد. 

اشتراک مرزی ۳۷۱ کیلومتری با عراق، وجود مرزها و بازارچه‌های فعال، پیوندهای فرهنگی و زبانی و سابقه طولانی تعاملات اقتصادی، عراق را به طبیعی‌ترین و در دسترس‌ترین شریک اقتصادی استان تبدیل کرده است؛ ظرفیتی که اگر در چنین همایشی پررنگ نشود، عملاً بخشی از مزیت رقابتی کرمانشاه نادیده گرفته می‌شود.

تجربه دوره‌های پیشین و رویدادهای مشابه نشان می‌دهد که تاکنون حضور هدفمند و سازمان‌یافته سرمایه‌گذاران عراقی در همایش‌های سرمایه‌گذاری کرمانشاه چندان برجسته نبوده و نگاه غالب، بیشتر متوجه سرمایه‌گذاران داخلی یا کلی‌گویی درباره جذب سرمایه خارجی بوده است!

این در حالی است که بازار عراق و اقلیم کردستان، نه‌تنها مقصد صادراتی، بلکه شریک بالقوه سرمایه‌گذاری مشترک در حوزه‌هایی چون صنعت، کشاورزی، انرژی، گردشگری سلامت و خدمات فنی و مهندسی به شمار می‌رود.

کرمانشاه سال‌هاست با عناوینی مانند «دروازه تجارت با عراق» معرفی می‌شود، اما این عنوان زمانی معنا پیدا می‌کند که در سیاست‌گذاری‌ها و رویدادهای اقتصادی نیز بازتاب عملی داشته باشد. 

همایش فرصت‌های سرمایه‌گذاری، بهترین بستر برای عبور از شعار و حرکت به سمت تعریف پروژه‌های مشترک ایران و عراق است؛ پروژه‌هایی که بتوانند سرمایه عراقی را به داخل استان هدایت کنند و هم‌زمان منافع دو طرف را تأمین نمایند. 

دعوت هدفمند از تجار، سرمایه‌گذاران و اتاق‌های بازرگانی عراق، طراحی پنل‌های تخصصی مشترک، معرفی بسته‌های سرمایه‌گذاری متناسب با نیاز بازار عراق و فراهم‌کردن فضای گفت‌وگوی مستقیم میان فعالان اقتصادی دو سوی مرز، می‌تواند این همایش را از یک رویداد تشریفاتی به نقطه شروع همکاری‌های واقعی تبدیل کند.

در مجموع اگر قرار است این همایش به توسعه سرمایه‌گذاری در کرمانشاه منجر شود، عراق باید در کانون توجه آن قرار گیرد؛ نه به‌عنوان یک گزینه فرعی، بلکه به‌عنوان اولویت نخست. 

کرمانشاه مزیت‌هایی دارد که بسیاری از استان‌ها از آن بی‌بهره‌اند و نادیده گرفتن این مزیت منطقه‌ای، به معنای از دست دادن فرصتی است که می‌تواند اقتصاد استان را متحول کند. 

همایش اردیبهشت‌ماه، آزمونی جدی برای سنجش این نگاه است؛ اینکه مدیران استان می‌خواهند همچنان از «ظرفیت مرز» سخن بگوید یا آن را به یک مسیر واقعی سرمایه‌گذاری و توسعه تبدیل کنند؟!

لیلا سعدوندی

۱۴۰۴/۱۰۱