کاروان انور رئیس شاخه سلیمانیه سندیکای روزنامه‌نگاران کردستان در مصاحبە اختصاصی با جام کوردی، با مرور بخشی از تاریخ معاصر عراق و کردستان، اظهار داشت: در سال‌هایی که رژیم بعث شدیدترین فشارها و سرکوب‌ها را علیه مردم اعمال می‌کرد، جمهوری اسلامی ایران با رویکردی انسانی و سیاسی، به یکی از مهم‌ترین تکیه‌گاه‌های مردم و نیروهای مخالف تبدیل شد.

کاروان انور با اشاره به رویدادهای تلخ دهه ۱۹۸۰ میلادی، افزود: در جریان اعتراضات سال ۱۹۸۷، فاجعه بمباران شیمیایی حلبچه در سال ۱۹۸۸ و همچنین قیام گسترده سال ۱۹۹۱، ایران مرزهای خود را به روی آوارگان گشود و هزاران خانواده کرد را اسکان داد. به گفته وی، در ماجرای حمله شیمیایی حلبچه، اگر امکانات درمانی و حضور تیم‌های پزشکی ایران نبود، ابعاد انسانی این فاجعه به‌مراتب گسترده‌تر می‌شد.

رئیس شاخه سلیمانیه سندیکای روزنامه‌نگاران اقلیم کردستان ادامه داد: ایران نه‌تنها پناهگاه آوارگان بود، بلکه با ارائه خدمات درمانی فوری و امکانات زیربنایی، نقش مؤثری در کاهش شمار قربانیان و رسیدگی به مجروحان ایفا کرد؛ اقدامی که در حافظه تاریخی مردم کردستان ماندگار شده است.

وی همچنین به نقش سیاسی و نظامی ایران در دوران جنگ هشت‌ساله ایران و عراق اشاره کرد و گفت: در آن مقطع، خاک ایران به مرکز فعالیت‌های سیاسی و نظامی اپوزیسیون عراق با طیف‌های مختلف کردی و عربی تبدیل شد. به‌ویژه برای جریان‌های شیعه و احزاب جنوب عراق، ایران به‌عنوان عمق راهبردی و پشتوانه‌ای استراتژیک عمل می‌کرد و امکان سازماندهی تحرکات علیه دیکتاتوری بعث را فراهم می‌ساخت.

این مقام صنفی در پایان تأکید کرد: مرور این پیشینه تاریخی نشان می‌دهد که نقش ایران در حمایت از آوارگان کردستان و نیروهای مخالف رژیم بعث، بخشی مهم از معادلات سیاسی منطقه را شکل داده و در تحولات بعدی عراق تأثیرگذار بوده است