جام کوردی - عادل عبدالقادر، تحلیلگر سیاسی در اقلیم کردستان، در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار جام کوردی، بە بررسی استراتژی هستهای
ایران بر اساس قوانین مکانیک کوانتومی پرداخته و این مورد را با نظریه « گربه شرودینگر» مقایسه میکند که در آن تهران هم صاحب سلاح است و هم نیست.
عادل عبدالقادر در این مصاحبه اشاره میکند که سیاست هستهای ایران یک بازی ذهنی بین هستی و نیستی است.
او گفت: «تهران میخواهد جعبه هستهایاش بسته بماند.» زیرا تنها در این گمنامی است که میتواند هم از تحریمهای ایالات متحده فرار کند و هم به عنوان یک قدرت منطقهای که هیچکس جرات حمله زمینی به آن را ندارد، شناخته شود.
طبق نظریه گربه شرودینگر، تا زمانی که در جعبه را باز نکنید، نمیدانید گربه مرده است یا زنده.
زیرا ایران هم یک کشور مسلح به سلاح هستهای است (در تصور مخالفانش) و هم یک کشور غیرنظامی (در نظر ناظران بینالمللی).
این ابهام یک نقطه ضعف نیست، بلکه اوج هوشمندی تهران برای جلوگیری از جنگی ویرانگر است، زیرا از انفجار واقعیت در یک جهت تعیین کننده جلوگیری می کند.
عادل عبدالقادر در بخش دیگری از گفتگوی خود تأکید میکند که ایران دریافته است که **«ظن به داشتن سلاح»** بسیار مؤثرتر از استفاده از خود سلاح است.
او توضیح میدهد که وقتی تهران از «دفاع موزاییکی» و «عمق استراتژیک» صحبت میکند، این پیام غیرمستقیم را میرساند که سلاحهای هستهای همه جا هستند و هیچ جا نیستند. این باعث شده است که مخالفان او دائماً با تصورات و تخیلات مختلف مشغول باشند و نتوانند تصمیم نهایی را در مورد این کشور بگیرند.
او گفت: «امروزه، استراتژی هستهای ایران بزرگترین آزمایشگاه سیاسی است.» تهران جعبهای ساخته که تمام جهان را به این فکر انداخته است: آیا هستهای بودن ایران حقیقت است یا فقط یک «دیو رسانهای برای ترساندن جهان؟» برای رسیدن به آن پاسخ، تا زمانی که جعبه به زمین نیفتد، ناشناخته باقی میماند.