جام کوردی - سنندج، شهر فرهنگ و هنر، سالهاست که با یک واقعیت تلخ در ورودیهایش مواجه است: پروژههای عمرانی مهمی که میتوانستند نفس ترافیک شهر را باز کنند و تصویری مدرن و منظم برای مسافران بسازند، هنوز نیمهتمام باقی ماندهاند.
تقاطع غیرهمسطح سهراهی نایسر، تقاطع غیرهمسطح میدان محمدی و میدان
۱۲ فروردین، نمونههای شاخص این پروژهها هستند پروژههایی که وعده تکمیل
آنها ده سال پیش داده شد اما امروز همچنان در وضعیت بلاتکلیفی قرار دارند.
ورودیهای شهر، اولین تصویر را از سنندج به مسافران و گردشگران منتقل
میکنند، اما در شرایط فعلی، این تصویر چیزی جز ترافیک سنگین، مسیرهای نیمهکاره و
چهرهای نامرتب نیست. دهها هزار نفر که سالانه از این مسیرها عبور میکنند، با
واقعیت متفاوتی از شهری که انتظار دارند روبهرو میشوند.
شهردار وقت سنندج در سال ۱۳۹۵ پروژه اتصال میدان ۱۲ فروردین به بیمارستان توحید و
تقاطع غیرهمسطح میدان محمدی را از پروژههای «عظیم شهری» دانست و وعده داد که برخی
از آنها تکمیل و برخی دیگر در حال اجرا هستند. همچنین از نصب المان «صلح» در میدان
۱۲ فروردین در بهار سال ۱۳۹۶ خبر داد. اما امروز، تقریباً ده
سال پس از این وعدهها، نه تنها این پروژهها کامل نشدهاند، بلکه مشکلات ترافیکی
و نارضایتی شهروندان همچنان ادامه دارد.
عرفان فتحی، کارشناس ترافیک و مدیر وقت منطقه دو شهرداری سنندج، وضعیت
میدان ۱۲ فروردین را در سال 1397،چنین توصیف
میکند: این میدان به دلیل واقع شدن در مسیر ورودی سنندج–همدان و نزدیکی به ناحیه
منفصل شهر نایسر و چندین شهرک دیگر، همواره شاهد ترافیک سنگین است. بسیاری از
خودروها برای دور زدن و عبور سریعتر، مسیرهای اطراف این میدان را انتخاب میکنند
و همین امر باعث تشدید مشکلات ترافیکی شده است. شهرداری با احداث دوربرگردانهایی
تلاش کرده تا وضعیت را بهبود بخشد، اما این اقدامات موقت و ناکافی بودهاند.
سؤال اینجاست که اعضای شورای اسلامی شهر دوره ششم، که وظیفه نظارت بر
عملکرد مدیریت شهری را دارند، چرا نتوانستند پیگیری جدی برای تکمیل این پروژهها
انجام دهند؟ آیا شایسته مردم فرهنگدوست سنندج است که دروازههای اصلی شهرشان با
ترافیک و بیسامانی مواجه باشد؟
مشکل فقط ترافیک نیست. بسیاری از پروژههای نیمهتمام در مناطق حاشیهای
و کمبرخوردار شهر واقع شدهاند؛ مناطقی که پیشتر از خدمات شهری محروم بودند. تکمیل
این پروژهها میتواند علاوه بر کاهش ترافیک، به توزیع عادلانه خدمات و ارتقای کیفیت
زندگی در این مناطق کمک کند. در واقع، این پروژهها میتوانند نماد عدالت شهری و
توسعه متوازن در سنندج باشند.
علاوه بر بعد اجتماعی، عدم تکمیل پروژهها پیامد اقتصادی نیز دارد.
منابع مالی صرفشده برای این پروژهها بدون بهرهبرداری واقعی، بازدهی لازم را
نداشته و فشار مضاعفی بر بودجه عمومی وارد کرده است. همچنین، تأخیر در تکمیل پروژهها
باعث کاهش اعتماد عمومی به مدیریت شهری و نارضایتی شهروندان شده است.اکنون، ضروری
است که مدیریت شهری و شورای اسلامی با ارادهای جدی و برنامهریزی دقیق، این پروژهها
را به سرانجام برسانند. نگاه به شهر نباید فقط زیبایی بصری باشد؛ توسعه شهری یعنی
عدالت در دسترسی به خدمات، کاهش مشکلات ترافیکی و ایجاد محیطی امن و راحت برای همه
شهروندان. تکمیل پروژههای نیمهتمام سنندج میتواند شهر را به دروازهای شایسته
فرهنگ، هنر و گردشگری تبدیل کند و اولین تصویر از سنندج را به تجربهای خوشایند
برای مسافران بدل کند.سنندج با پیشینه تاریخی و فرهنگی غنی، شایسته مدیریتی است که
وعدهها را به واقعیت تبدیل کند. توجه ویژه به این پروژهها، نه تنها مشکلات ترافیکی
و توسعه نابرابر را حل خواهد کرد، بلکه هویت فرهنگی و مدرن شهر را نیز در ورودیهای
آن به بهترین شکل معرفی خواهد کرد. دروازههای شهر باید نماد امید، نظم و پیشرفت
باشند؛ نه معابر نیمهتمام و مسیرهایی که نشاندهنده کوتاهی در مدیریت شهری هستند.
فردین کمانگر روزنامهنگار