به گزارش جام کوردی، کرمانشاه از معدود استانهایی است که تقریباً همه ظرفیتهای گردشگری را بهصورت همزمان در اختیار دارد؛ از آثار جهانی و تاریخی گرفته تا طبیعت، گردشگری مذهبی، بازارچههای مرزی، غذاهای محلی و فرهنگ غنی کردی.
با این حال، این مزیتها هنوز نتوانستهاند به جریان پایدار ورود گردشگر و رونق اقتصادی برای فعالان این صنعت تبدیل شوند.
اگر هتلها در فصل تابستان نیز با ظرفیت پایین فعالیت کنند، یعنی صرف داشتن جاذبه گردشگری برای موفقیت کافی نیست!
البته باید شرایط عمومی کشور را نیز در نظر گرفت. رخدادهای سیاسی و امنیتی ماههای اخیر، کاهش سفرهای داخلی و خارجی و احتیاط بسیاری از خانوادهها در برنامهریزی سفر، بر صنعت گردشگری سراسر کشور اثر گذاشته است و کرمانشاه نیز از این قاعده مستثنا نیست.
بنابراین بخشی از وضعیت فعلی را میتوان ناشی از شرایط ملی دانست، اما همه مسئله به این عوامل محدود نمیشود.
کرمانشاه سالهاست در مسیر میلیونها زائر عتبات عالیات قرار دارد، اما هنوز نتوانسته سهم قابل توجهی از این تردد عظیم را به اقامت و ماندگاری مسافران تبدیل کند.
بسیاری از زائران تنها از استان عبور میکنند، بدون آنکه شب را در کرمانشاه یا شهرهای مرزی سپری کنند.
این موضوع نشان میدهد برنامهریزی برای تبدیل «مسیر عبور» به «مقصد سفر» همچنان با چالش مواجه است.
از سوی دیگر، همجواری کرمانشاه با عراق و قرار گرفتن مرز رسمی خسروی در این استان، ظرفیتی است که میتواند در تمام طول سال به رونق صنعت هتلداری کمک کند.
علاوه بر زائران عتبات، بازرگانان، رانندگان حملونقل بینالمللی، گردشگران سلامت و مسافران عراقی نیز میتوانند بخشی از بازار اقامت استان را تشکیل دهند.
با این حال، به نظر میرسد هنوز برنامه منسجم و مؤثری برای تبدیل این مزیت جغرافیایی به یک فرصت اقتصادی پایدار در حوزه گردشگری و هتلداری شکل نگرفته است.
در کنار این مسائل، فعالان صنعت هتلداری از رقابت خانهمسافرهای غیرمجاز نیز گلایه دارند؛ موضوعی که اگر صحت آن از سوی دستگاههای مسئول نیز تأیید شود، میتواند به رقابت نابرابر میان واحدهای دارای مجوز و مراکز فاقد مجوز منجر شود.
از سوی دیگر، هزینههای ثابت هتلها مانند حقوق کارکنان، بیمه، مالیات، انرژی و نگهداری ساختمان حتی در زمان کاهش مسافر نیز پابرجاست و ادامه این روند میتواند سرمایهگذاری در این بخش را با مخاطره روبهرو کند.
اکنون بیش از هر زمان دیگری، گردشگری کرمانشاه نیازمند یک برنامه عملیاتی است؛ برنامهای که صرفاً به تبلیغ جاذبهها محدود نباشد، بلکه بر جذب گردشگر، افزایش مدت اقامت، حمایت هدفمند از بخش خصوصی، ساماندهی اقامتگاههای غیرمجاز و طراحی بستههای سفر برای بازارهای هدف تمرکز کند.
زیرا تعطیلی حتی چند هتل، تنها به معنای خاموش شدن چراغ یک واحد اقامتی نیست؛ بلکه زنجیرهای از اشتغال، سرمایهگذاری و خدمات گردشگری را تحت تأثیر قرار میدهد.
اگر امروز برای حفظ صنعت هتلداری چارهاندیشی نشود، فردا بازگرداندن این ظرفیتها به چرخه گردشگری هزینهای بهمراتب بیشتر از حفظ آنها خواهد داشت.
اختصاصی جام کوردی
۱۴۰۵/۱۰۱