به گزارش جام کوردی، اکنون که مسئولان از برآورد حدود ۳۰ میلیارد تومان خسارت به بناهای تاریخی آسیب‌دیده در جنگ اخیر خبر می‌دهند، نکته نگران‌کننده این است که هنوز هیچ اعتباری برای مرمت این آثار اختصاص نیافته است!

خانه تاریخی سوری، تکیه بیگلربیگی، مسجد ابوتراب آل‌آقا، دبیرستان کزازی و خانه شهید اشرفی اصفهانی، تنها چند بنای قدیمی نیستند؛ این‌ها بخشی از هویت تاریخی و فرهنگی کرمانشاه‌اند.

اگر قرار است کرمانشاه در سال‌های آینده از ظرفیت هم‌مرزی با عراق برای توسعه گردشگری و افزایش ورود گردشگران خارجی بهره ببرد، نمی‌توان مرمت آثار تاریخی را به آینده نامعلوم موکول کرد.


گردشگری زمانی رونق می‌گیرد که مسافر با شهری زنده، اصیل و دارای میراث حفظ‌شده روبه‌رو شود، نه بناهایی که ماه‌ها و شاید سال‌ها در انتظار تأمین اعتبار باقی مانده‌اند.

از سوی دیگر، تأخیر در مرمت این بناها تنها به معنای توقف یک پروژه عمرانی نیست؛ هر روز تأخیر، احتمال گسترش آسیب، افزایش هزینه‌های مرمت و حتی از دست رفتن بخشی از اصالت این آثار را بیشتر می‌کند. 

تجربه نشان داده است که بسیاری از خسارت‌های جزئی، اگر به‌موقع رسیدگی نشوند، به آسیب‌های جبران‌ناپذیر تبدیل خواهند شد.

اگر توسعه گردشگری و استفاده از بازار بزرگ عراق، یکی از برنامه‌های جدی مسئولان استان است، مرمت میراث تاریخی نیز باید در اولویت همان برنامه قرار گیرد.

کرمانشاه نمی‌تواند هم به دنبال تبدیل شدن به مقصد گردشگری غرب کشور باشد و هم اجازه دهد مهم‌ترین سرمایه‌های تاریخی‌اش ماه‌ها بدون اعتبار و برنامه عملی برای بازسازی رها شوند. توسعه گردشگری، از حفظ میراث آغاز می‌شود.


اختصاصی جام کوردی

۱۴۰۵/۱۰۱