به گزارش جام کوردی، حضور باشگاه فرهنگی ورزشی پارێزەر در رقابتهای ملی فوتسال، نقطه عطفی در ورزش کردستان به شمار میرود؛ تیمی که پس از سالها توانسته نام استان را در سطح اول فوتسال کشور مطرح کند، اما همزمان با چالشهای جدی مالی و کمبود زیرساختها نیز دستوپنجه نرم میکند.
کاوه اسدی، مدیرعامل باشگاه
پارێزەر، معتقد است این باشگاه تنها یک تیم ورزشی نیست، بلکه نمادی از امید، هویت
و ظرفیت جوانان کردستان است؛ ظرفیتی که برای ادامه مسیر، بیش از هر زمان دیگری به
حمایت بخش خصوصی و همراهی مسئولان نیاز دارد.
پارێزەر امروز فقط نماینده فوتسال
کردستان در مسابقات کشوری نیست؛ تیمی است که برای بسیاری از علاقهمندان به ورزش
در استان، به نماد تلاش، خودباوری و امید تبدیل شده است. باشگاهی که با اتکا به
توان نیروهای بومی و با وجود محدودیتهای مالی و زیرساختی، توانسته جایگاهی در
رقابتهای ملی به دست آورد و بار دیگر نام کردستان را در فوتسال کشور مطرح کند.
با این حال، موفقیتهای فنی تنها
بخشی از روایت پارێزەر است. هزینههای سنگین تیمداری، نبود حامیان مالی قدرتمند،
کمبود امکانات حرفهای و دشواری رقابت با تیمهایی که از پشتوانه مالی قابل توجه
برخوردارند، از مهمترین چالشهایی است که مدیران این باشگاه از آن سخن میگویند.
در چنین شرایطی، حفظ این جایگاه، به اندازه رسیدن به آن، دشوار و نیازمند حمایتهای
مستمر است.
کاوه اسدی، مدیرعامل باشگاه
پارێزەر، در گفتوگو با جام کوردی، از مسیر شکلگیری این باشگاه، مشکلات پیشروی
نماینده فوتسال کردستان، نقش هواداران، ضرورت ورود سرمایهگذاران و برنامههای
آینده سخن گفته و تأکید میکند که حفظ پارێزەر، تنها حفظ یک تیم نیست، بلکه پاسداری
از امید و انگیزه هزاران نوجوان و جوان مستعد کردستان است.متن کامل مصاحبه را در ادامه میخوانید.
پس از سالها، تیم پاریزهر
بهعنوان نخستین نماینده فوتبال کردستان در سطح ملی و کشوری حضور پیدا کرده است.
این موفقیت را حاصل چه عواملی میدانید و چه اهمیتی برای ورزش استان دارد؟
این موفقیت حاصل همدلی مجموعه بزرگی
از بازیکنان، کادر فنی، مدیران باشگاه، خانوادههای ورزشکاران، هواداران و همه
کسانی است که در سالهای سخت کنار تیم فوتسال پارێزەر ایستادند و به این مسیر
ایمان داشتند. بدون این سرمایه انسانی، رسیدن به این جایگاه ممکن نبود.
از نگاه من، اهمیت این اتفاق فراتر
از یک صعود یا حضور در مسابقات کشوری است. سالها بود که فوتبال کردستان جای خالی
یک نماینده شایسته در سطح ملی را احساس میکرد. امروز پارێزەر این افتخار را دارد
که پرچمدار فوتسال استان باشد و نام کردستان را در عرصه ملی با عزت و شایستگی
نمایندگی کند. این اتفاق، امید را در دل هزاران نوجوان و جوان مستعد کردستان زنده
میکند که بدانند میتوانند بدون ترک زادگاهشان، مسیر پیشرفت را از همین استان
آغاز کنند.
ما معتقدیم تمام موفقیت های به دست آمده متعلق به یک باشگاه نیست، متعلق به همه مردم کردستان است. اگر بتوانیم با عملکرد حرفهای، اخلاقمداری و نتایج خوب، انگیزهای برای نسل آینده ورزشکاران ایجاد کنیم، آن زمان میتوان گفت مأموریت اصلی پارێزەر را بهدرستی انجام دادهایم.
از زمان صعود به رقابتهای کشوری، مهمترین چالشهایی که با آن روبهرو بودهاید چه بوده است؟
اگر بخواهم صادقانه بگویم، صعود به
رقابتهای کشوری، آغاز سختترین فصل فعالیت باشگاه پارێزەر بود، نه پایان آن. بسیاری
فقط مسابقه، پیروزی یا شکست را میبینند، اما پشت این موفقیت، شبهای طولانی،
نگرانیهای فراوان و فشارهایی وجود دارد که کمتر کسی از آنها خبر دارد.
بدون تردید، بزرگترین چالش ما
مسائل مالی و کمبود زیرساختهای حرفهای است. حضور در لیگهای کشوری تنها به داشتن
بازیکنان خوب و کادر فنی توانمند محدود نمیشود. هزینههای سفر، اسکان، تغذیه،
تجهیزات، حملونقل، پزشکی ورزشی، سالن استاندارد و تمرینات تخصصی، بار مالی بسیار
سنگینی را بر دوش یک باشگاه خصوصی میگذارد.
در بسیاری از استانها، تیمها از
حمایت نهادها و شرکتهای بزرگ برخوردارند، اما ما در کردستان با امکانات بسیار
محدود این مسیر را طی کردهایم. البته درد ما فقط کمبود بودجه نیست؛ درد اصلی این
است که جوانان مستعد کردستان برای رسیدن به ابتداییترین فرصتها باید چند برابر
دیگران تلاش کنند. امکاناتی که در برخی استانها یک موضوع عادی است، برای بسیاری
از فوتسالیستهای کردستانی به یک آرزو تبدیل شده است.
بارها پیش آمده که به جای مسائل
فنی، دغدغه اصلی ما تأمین هزینه اعزام تیم یا فراهم کردن امکانات اولیه بوده است.
با این حال، هیچگاه اجازه ندادیم این مشکلات بهانهای برای عقبنشینی باشد.
پارێزەر امروز فقط برای کسب نتیجه بازی نمیکند؛ ما برای اثبات توانایی جوانان
کردستان به میدان میرویم و میخواهیم نشان دهیم اگر فرصتها عادلانه توزیع شود،
استعدادهای این استان میتوانند در بالاترین سطح بدرخشند.
وضعیت مالی باشگاه در حال
حاضر چگونه است و مهمترین نیاز شما چیست؟
اداره یک تیم در لیگهای کشوری دیگر
فقط با انگیزه و علاقه امکانپذیر نیست؛ ادامه این مسیر به یک پشتوانه مالی پایدار
نیاز دارد. اگر این حمایتها فراهم نشود، ادامه فعالیت برای هر باشگاه خصوصی، از
جمله پارێزەر، بسیار دشوار خواهد بود.
امروز بیش از هر چیز به حضور
اسپانسرهای توانمند و همراهی بخش خصوصی نیاز داریم. باور داریم حمایت از پارێزەر
تنها حمایت از یک تیم فوتسال نیست، بلکه سرمایهگذاری برای شکوفایی استعدادهای
جوان کردستان، افزایش نشاط اجتماعی و معرفی ظرفیتهای استان در سطح ملی است.
چه انتظاری از بخش خصوصی
و شرکتهای اقتصادی برای حمایت از تیم دارید؟ اگر امروز یک سرمایهگذار یا اسپانسر
صحبتهای شما را بشنود، چه پیامی برای او دارید؟
همراهی با باشگاهی مانند پارێزەر،
علاوه بر دیده شدن در سطح ملی، تصویری ماندگار از مسئولیتپذیری اجتماعی یک مجموعه
اقتصادی ایجاد میکند. از سوی دیگر، ظرفیتهای قانونی نیز برای حمایت از فعالیتهای
ورزشی وجود دارد که میتواند انگیزه سرمایهگذاری را افزایش دهد.
پیام من به فعالان اقتصادی روشن
است؛ حمایت از پارێزەر، سرمایهگذاری روی آینده جوانان کردستان است. هر مجموعهای
که امروز کنار این باشگاه قرار بگیرد، نهتنها در موفقیتهای ورزشی آن سهیم خواهد
بود، بلکه نامش در کنار یک حرکت ارزشمند اجتماعی و فرهنگی نیز ماندگار میشود.
به اعتقاد من، مسئله فقط کمبود
اسپانسر نیست؛ بلکه نبود یک سازوکار مؤثر برای تشویق سرمایهگذاری در ورزش است.
بسیاری از فعالان اقتصادی علاقهمند به حمایت از ورزش هستند، اما مشوقهای کافی
برای ورود به این حوزه وجود ندارد و هزینهکرد در ورزش همچنان بهعنوان یک هزینه
جاری دیده میشود، نه یک سرمایهگذاری.
از سوی دیگر، بخش مهمی از صنایع
بزرگ استان مانند معادن و واحدهای صنعتی، زیرمجموعه هلدینگهای ملی هستند و تصمیمگیری
درباره حمایتهای ورزشی در خارج از استان انجام میشود. بنگاههای اقتصادی بومی
نیز به دلیل شرایط اقتصادی و فشارهای ناشی از تورم، بیشتر درگیر حفظ فعالیت خود هستند.
به باور من، تشکیل یک کارگروه ویژه
با محوریت استانداری، ادارهکل ورزش و جوانان و دستگاههای مرتبط برای طراحی مشوقهای
عملی و ایجاد یک سازوکار مشخص، میتواند زمینه حضور جدیتر بخش خصوصی در ورزش را
فراهم کند. کردستان از ظرفیتهای فراوانی برخوردار است؛ آنچه امروز بیش از هر چیز
به آن نیاز داریم، عزم مشترک برای تبدیل این ظرفیتها به فرصت است.
استقبال مردم کردستان از بازیها و عملکرد تیم را چگونه ارزیابی میکنید؟ حضور هواداران در ورزشگاهها و حمایت آنها چه تأثیری بر روحیه بازیکنان داشته است؟
اگر امروز پارێزەر روی پای خود
ایستاده، پیش از هر چیز به خاطر مردم کردستان است. ما صادقانه معتقدیم هرچه داریم،
از مردم داریم. هواداران فقط تماشاگر مسابقات نبودند؛ آنها در تمام روزهای سخت،
همراه واقعی باشگاه بودند.
شاید نتایج فصل گذشته آن چیزی نبود
که مردم و باشگاه انتظار داشتند، اما حتی در همان روزها نیز حمایت هواداران لحظهای
قطع نشد. سالن همواره مملو از تماشاگر بود و مردم با تمام وجود از فرزندان کردستان
حمایت کردند. همین فرهنگ هواداری، پارێزەر را به یکی از تیمهای قابل احترام
فوتسال ایران تبدیل کرده است.
یکی از خاطرات ماندگار ما، حضور
استاندار محترم کردستان در سالن خانه هندبال بود؛ جایی که از نزدیک شور و اشتیاق
مردم را دیدند و پس از آن، روند تکمیل سالن ششهزارنفری استان شتاب گرفت. معتقدم
پارێزەر مردم را دوباره با سالنهای ورزشی آشتی داد و نشان داد کردستان از یک
سرمایه اجتماعی بزرگ در ورزش برخوردار است.
یا مسئولان استانی و
نهادهای ورزشی به اندازه کافی از تیم حمایت کردهاند، یا هنوز فاصله زیادی بین
نیازهای تیم و میزان حمایتها وجود دارد؟
امروز با تیمهایی رقابت میکنیم که
از حمایت هلدینگهای بزرگ و بودجههای چندبرابری برخوردارند، در حالی که پارێزەر
با حداقل امکانات مسیر خود را ادامه میدهد. امیدواریم با همراهی دولت، بخش خصوصی
و ایجاد یک نظام حمایتی پایدار، ورزش کردستان از مرحله بقا عبور کرده و تمام توان
خود را صرف افتخارآفرینی کند.
در شرایط دشوار اقتصادی
امروز، ادامه فعالیت یک تیم در سطح کشوری با هزینههای سنگین همراه است. آیا این
شرایط باعث شده به ادامه حضور در مسابقات یا آینده تیم با نگرانی نگاه کنید؟
قطعاً این نگرانی فقط متعلق به من
یا اعضای باشگاه نیست. امروز این دغدغه را در میان مردم هم بهوضوح میبینیم.
تقریباً روزی نیست که در دیدار با مردم، بهویژه جوانان، و گاهاً حتی رسانه ها از
من نپرسند: «در این شرایط چه خواهید کرد؟ آیا کسی برای حمایت از تیم پیشقدم شده
است؟» این پرسشها نشان میدهد که پارێزەر دیگر فقط یک باشگاه ورزشی عادی برای
مردم نیست در واقع به بخشی از امید و هویت ورزشی مردم کردستان تبدیل شده است.
واقعیت این است که اگر باشگاه
پارێزەر، به هر دلیلی، نتواند به مسیر خود ادامه دهد، این فقط حذف ما نخواهد بود،
به اعتقاد من، فوتسال کردستان دستکم یک دهه به عقب بازخواهد گشت. در آن صورت،
مرکز استان دیگر نمایندهای در این سطح از فوتسال کشور نخواهد داشت و این خلأ، بهسادگی
قابل جبران نخواهد بود.
امروز هزاران نوجوان، جوان و
خانواده های آنها در کردستان با نام پارێزەر زندگی میکنند، به آن افتخار میکنند
و موفقیتش را موفقیت خود میدانند. این سرمایه اجتماعی، ارزشمندتر از هر جام و
مدالی است. امیدوارم با همراهی مسئولان، بخش خصوصی و همه دلسوزان استان، اجازه
ندهیم این امید کمرنگ شود؛ چرا که حفظ پارێزەر حفظ انگیزه و آینده نسل بزرگی از
ورزشکاران کردستان و هواداران بی شمار آن است.
اگر مشکلات مالی و کمبود
حمایتها ادامه پیدا کند، آیا امکان دارد تیم نتواند در سالهای آینده در همین سطح
باقی بماند؟ برای جلوگیری از چنین اتفاقی چه اقداماتی باید انجام شود؟
واقعیت این است که اگر مشکلات مالی
و کمبود حمایتها ادامه پیدا کند، حفظ جایگاه در لیگهای کشوری بسیار دشوار و شاید
غیرممکن شود. ورزش حرفهای با عشق و تعصب آغاز میشود، اما با منابع مالی پایدار
ادامه پیدا میکند و این یک واقعیت انکارناپذیر است.
در کوتاهمدت، اطمینان دارم که
استاندار محترم کردستان و مدیرکل محترم ورزش و جوانان، همانگونه که در گذشته در
کنار ورزش استان بودهاند، میتوانند با حمایتهای مؤثر خود، از عبور پارێزەر از
این مقطع حساس کمک کنند. اما برای حل ریشهای این مسئله، باید به راهکارهای
بلندمدت فکر کنیم.
پیشنهاد من تشکیل «کارگروه حمایت از
ورزش قهرمانی» با محوریت استانداری و مشارکت دستگاههای اجرایی، بخش خصوصی و
فعالان اقتصادی است تا با استفاده از ظرفیت مشوقهای قانونی و ایجاد یک سازوکار
منسجم، زمینه سرمایهگذاری در ورزش فراهم شود. همچنین معتقدم ایجاد «صندوق مسئولیتهای
اجتماعی» در استانداری برای تجمیع کمکهای بخش خصوصی و توزیع هدفمند آن بر اساس
اولویتهای ورزش و تخصیص به تیمهای حاضر در مسابقات ملی، میتواند بخش مهمی از
مشکلات تیمداری در کردستان را برطرف کند. باشگاه پارێزەر نیز آمادگی دارد تجربه و
طرح پیشنهادی خود را برای ایجاد چنین سازوکاری در اختیار استانداری و ادارهکل
ورزش و جوانان قرار دهد.
متأسفانه شهرداری سنندج نیز تاکنون،
به دلیل محدودیتهای مالی و ساختاری، نتوانسته از ظرفیت خود در حمایت از ورزش
قهرمانی آنگونه که شایسته است استفاده کند و امیدواریم در آینده این ظرفیت نیز
فعال شود.
در نهایت، معتقدم بیش از هر چیز،
آنچه امروز ورزش کردستان به آن نیاز دارد، اراده و عزم مشترک است. هر جا این اراده
وجود داشته، موانع یکی پس از دیگری برداشته شدهاند و اطمینان دارم اگر همه در
کنار هم قرار بگیریم، آینده روشنی در انتظار ورزش قهرمانی کردستان خواهد بود.
چشمانداز شما برای آینده
تیم پاریزهر چیست؟ چه پیامی برای مردم کردستان، هواداران و سرمایهگذارانی دارید
که میتوانند در ادامه این مسیر کنار تیم باشند؟
نگرانی درباره آینده فقط دغدغه
مدیران باشگاه نیست؛ مردم نیز هر روز از ما میپرسند که آیا تیم میتواند به مسیر
خود ادامه دهد یا نه. این پرسشها نشان میدهد پارێزەر دیگر فقط یک باشگاه نیست،
بلکه به بخشی از امید و هویت ورزشی مردم کردستان تبدیل شده است.
واقعیت این است که اگر پارێزەر
نتواند به فعالیت خود ادامه دهد، فوتسال کردستان دستکم یک دهه به عقب بازخواهد
گشت و این خلأ بهسادگی جبران نخواهد شد. امروز هزاران نوجوان و جوان با نام این
باشگاه زندگی میکنند و موفقیت آن را موفقیت خود میدانند. این سرمایه اجتماعی از
هر جام و مدالی ارزشمندتر است.
چشمانداز ما تنها موفقیت در یک فصل
نیست. آرزو داریم پارێزەر به باشگاهی پایدار و الگویی برای ورزش ایران تبدیل شود؛
باشگاهی که از دل مردم برخاسته، استعدادهای کردستان را شکوفا کرده و نام این استان
را با افتخار در سطح ملی و حتی بینالمللی مطرح کند.
در پایان، از مردم شریف کردستان میخواهم
همچنان مانند گذشته در کنار فرزندان خود باشند. از فعالان اقتصادی نیز دعوت میکنم
این فرصت را مغتنم بشمارند و در کنار باشگاهی قرار بگیرند که سرمایهگذاری در آن،
سرمایهگذاری بر آینده، امید و استعداد جوانان این استان است. همچنین از همه مدیران
و مسئولانی که در حد توان از باشگاه حمایت کردهاند و نیز از رسانه «جام کوردی» که
فرصت طرح دغدغههای ورزش کردستان را فراهم کرد، صمیمانه قدردانی میکنم. امیدوارم
با همدلی مردم، مسئولان و بخش خصوصی، پرچم پارێزەر همچنان با افتخار در فوتسال
ایران برافراشته بماند.
فردین کمانگر/ روزنامهنگار
1405/103