به گزارش جام کوردی، قصرشیرین این روزها و در گرمای جانسوز مرداد فقط با آفتاب سوزان دستوپنجه نرم نمیکند؛ زندگی مردم این شهرستان در بسیاری از ساعات شبانهروز به وسایل سرمایشی وابسته است.
در چنین شرایطی، خاموشی دو ساعته هم دشوار است، چه رسد به قطعیهای چهار ساعته یا خاموشیهایی که خارج از جدول اعلامشده اتفاق میافتد!
مسئله زمانی جدیتر میشود که بدانیم در برخی روستاهای قصرشیرین، قطع برق به معنای قطع یا افت شدید آب نیز هست؛ چراکه پمپهای تأمین آب با برق کار میکنند. یعنی یک خاموشی چندساعته میتواند همزمان برق و آب را از خانوارها بگیرد.
از سوی دیگر، برای کسبه نیز ماجرا تنها خاموش شدن چراغ مغازه نیست. فعالیت بسیاری از واحدهای صنفی به یخچال، فریزر و تجهیزات سرمایشی وابسته است و تداوم قطعی برق میتواند خسارت مستقیم به آنها وارد کند.
حالا سؤال اصلی اینجاست: آیا عدالت در توزیع خاموشی به معنای یکسان بودن میزان خاموشی برای همه شهرهاست، یا باید شرایط اقلیمی و میزان وابستگی مردم هر منطقه به برق نیز در تصمیمگیری لحاظ شود؟
اظهارات امام جمعه قصرشیرین نیز دقیقاً از همین زاویه قابل توجه است؛ اینکه نمیتوان شهری با گرمای حدود ۵۰ درجه را از نظر خاموشی با مناطق معتدل یکسان دید.
از طرف دیگر، اداره برق شهرستان اعلام کرده خاموشیها از سوی شرکت برق منطقهای و به شکل سراسری اعمال میشود و موضوع شرایط ویژه قصرشیرین در حال پیگیری است. این یعنی مسئله صرفاً در سطح شهرستان قابل حل نیست و نیازمند تصمیم در سطوح بالاتر است.
قصرشیرین انتظار خاموشی صفر ندارد؛ انتظار دارد شرایطش دیده شود. مردم این شهرستان سالهاست با دشواریهای زندگی در یک منطقه مرزی و گرمسیری کنار آمدهاند و مدیریت مصرف برق را نیز میپذیرند، اما انتظار دارند تصمیمگیران میان «صرفهجویی» و «تحمیل فشار مضاعف» تفاوت قائل شوند.
شاید وقت آن رسیده باشد که وزارت نیرو و مسئولان ارشد استان، در کنار شاخصهای مصرف و تولید برق، دمای هوا و شرایط اقلیمی هر منطقه را نیز در برنامه خاموشیها وارد کنند.
برای مردم قصرشیرین، برق در گرمای ۵۰ درجه صرفاً یک خدمت رفاهی نیست؛ بخشی از ضرورت زندگی مردمی است که با همه محرومیت ها مرز داران شریف این خطه محسوب میشوند!
یادداشت اختصاصی جام کوردی
۱۴۰۵/۱۰۱