مسعود عبدالخالق، نویسنده و ناظر و تحلیلگر سیاسی کرد عراقی، در مصاحبه‌ای در مورد تأثیر خروج نیروهای آمریکایی بر عراق و اقلیم کردستان و نقش گروه‌های مسلح عراقی پس از خروج این نیروها، گفت: این خروج بخشی از توافقی است که عراق در گذشته با ایالات متحده امضا کرده است، توافقی ۲۹ ماده‌ای معروف به «توافقنامه امنیتی» که اکنون در حال پایان است. نقش و وظایف یونامی نیز به درخواست عراق پایان خواهد یافت. این به طور کلی به این معنی است که عراق می‌گوید: «وقتی از نیروهای بین‌المللی درخواست کمک کردم، به آنها نیاز داشتم، اما اکنون روی پای خودم ایستادەام و ارتش و دولت عراق مشکلی ندارند. اما این نمایندگی اقلیم کردستان را نمی کند، زیرا اقلیم کردستان ارتش یکپارچه‌ای ندارد و از محیط اطراف خود در معرض تهدیدهای زیادی قرار دارد.»

وی افزود: اگر کردها دوست ندارند این نیروها بروند، به این دلیل است که خطری وجود دارد؛ زیرا برخی ملت‌ها و دولت‌ها در اطراف اقلیم هستند که به نابودی و نسل‌کشی کردها اعتقاد دارند. بنابراین، کردها از موجودیت خود می‌ترسند؛ نه تنها سرنوشت اقلیم، بلکه حتی این مقامات از سرنوشت خود و خانواده‌هایشان می‌ترسند زیرا تجربه شده است که کشورهای همسایه ضربه بدی به کردها وارد کرده‌اند. بنابراین، مردم کرد از خروج نیروهای آمریکایی و ائتلاف بسیار می‌ترسند.

او گفت: «به نظر من، پس از خروج نیروهای آمریکایی، گروه‌های مسلح در صحنە باقی نخواهند ماند زیرا عراق به طور جدی تصمیم گرفته است که مسئلە گروه‌های مسلح را حل کند، بنابراین تهدیدات زیادی برای عراق وجود ندارد. اما تهدید واقعی از سوی کشورهای همسایه، به ویژه نیروهای ترکیه که در اقلیم کردستان هستند و عقب‌نشینی نکرده‌اند، ناشی می‌شود و ایران از گروە های مسلح معاند متنفر است. از سوی دیگر عراق ممکن است تمام محبتی را که تاکنون به کردها کردە است، به آنها ندهد، بنابراین این تهدیدات بزرگ وجود دارد، نه تهدید گروه‌های مسلح.

وقتی از مسعود عبدالخالق سوال شد که اقلیم کردستان چگونه می‌تواند با وضعیتی که پس از خروج نیروهای آمریکایی پیش خواهد آمد، کنار بیاید؟ گفت: پاسخ به این سوال طولانی است. اقلیم کردستان قطعنامه‌های بین‌المللی (۶۸۸) و در نهایت قطعنامه (۹۸۶) و قانون اساسی عراق را دارد. بنابراین از حمایت قانونی خوبی برخوردار است. اما در داخل، نتوانسته است، یا ما رهبری نداشته‌ایم که بر این خطرات غلبه کند. اگرچه به دلیل این تصمیمات بین‌المللی تا حدودی توانست از تهدیدها فرار کند، اما رهبری کرد نتوانست اقلیم کردستان را از تهدیدها نجات دهد. بنابراین، تهدید برای اقلیم کردستان وجود دارد. آنچه اکنون اقلیم کردستان را حفظ کردە است، عراق، قانون اساسی آن و ساختار دولت عراق است. از آنجا که کردها سمت ریاست جمهوری و وزیر امور خارجه را دارند و در تصمیم‌گیری‌ها شرکت می‌کنند، اینها تضمین بقا هستند. اما رهبران دولت اقلیم کردستان (KRG) پس از خروج ایالات متحده با عراق برای محافظت از اقلیم همکاری نکرده‌اند. در عوض، آنها با کشورهای منطقه توافقاتی انجام داده‌اند که هیچ تضمینی ندارند. ضمانت اصلی در قانون اساسی گنجانده شده است، اگرچه رهبری کرد بسیار بی‌تجربه عمل کرده است، بنابراین آنها مسئول خطراتی هستند که اقلیم در آینده با آن روبرو خواهد بود.

برگرفتە از روانگە