به گزارش جام کوردی، اکنون حدود ۱۵ درصد سوخت مورد نیاز کارخانه سیمان غرب کرمانشاه از طریق سوخت جایگزین حاصل از پسماند یا RDF تأمین میشود. طرحی که به گفته منوچهر حبیبی، استاندار کرمانشاه، برای نخستینبار در کشور اجرا شده و میتواند الگویی برای دیگر استانها باشد.
اهمیت این تجربه تنها در تأمین بخشی از انرژی یک واحد صنعتی خلاصه نمیشود. RDF میتواند همزمان دو مسئله را هدف قرار دهد؛ از یک سو بخشی از پسماندهای غیرقابل استفاده را به سوخت تبدیل کند و از سوی دیگر وابستگی صنایع به سوختهای متعارف را کاهش دهد.
عراق هم تجربه RDF دارد
در سلیمانیه هم مجموعهای برای تبدیل پسماند شهری به RDF فعالیت دارد و این سوخت در کارخانههای سیمان منطقه، از جمله گاسین و بازیان، مصرف میشود. این مجموعه از سال ۲۰۲۰ فعالیت خود را آغاز کرده و در سال ۲۰۲۴ نیز توسعه آن دنبال شده است.
ظرفیت تجربه عراق نشان میدهد مسئله اصلی، فروش یک فناوری ناشناخته به این کشور نیست. اتفاقاً وجود پروژههای فعال RDF در عراق میتواند زمینه را برای شکلگیری همکاریهای تخصصیتر میان فعالان دو کشور فراهم کند؛ همکاریهایی که از انتقال تجربه و دانش فنی تا طراحی، تأمین تجهیزات، بهرهبرداری و توسعه پروژههای جدید را در بر بگیرد.
تجربه سلیمانیه نشان میدهد که تبدیل پسماند به سوخت میتواند بهطور همزمان در خدمت مدیریت پسماند شهری و تأمین سوخت جایگزین کارخانههای سیمان قرار گیرد؛ مدلی که ظرفیت توسعه و تکمیل در دیگر مناطق را نیز دارد.
فرصت کرمانشاه؛ صادرات RDF یا خدمات؟!
در این میان، مزیت اصلی کرمانشاه شاید در صادرات خودِ RDF نباشد، بلکه در صادرات خدمات و تجربه اجرای این طرح باشد. اگر تجربه عملی تولید و مصرف سوخت جایگزین در سیمان غرب به یک دانش اجرایی قابل عرضه تبدیل شود، شرکتها و مجموعههای فعال استان میتوانند در بازار عراق نقشآفرینی کنند.
طراحی و راهاندازی خطوط تبدیل پسماند به سوخت، ارائه خدمات فنی و مهندسی، تأمین تجهیزات، مشاوره در بهرهبرداری و مدیریت پسماند و همکاری با کارخانههای سیمان عراق، بخشی از ظرفیتهایی است که میتواند در قالب همکاریهای اقتصادی میان دو کشور تعریف شود.
این موضوع برای کرمانشاه اهمیت بیشتری دارد؛ استانی که به بازار عراق دسترسی مستقیم دارد و در سالهای اخیر، توسعه تجارت و صادرات خدمات فنی و مهندسی به عراق بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است.
همکاری بهجای رقابت
وجود تجربه RDF در عراق الزاماً یک تهدید برای کرمانشاه نیست. برعکس، بازار و تجربه موجود در عراق میتواند نقطه شروع همکاری باشد. دو سوی مرز با یک مسئله مشترک روبهرو هستند: افزایش پسماند، نیاز صنایع به انرژی و ضرورت کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی.
کرمانشاه اکنون یک تجربه تازه و عملی در اختیار دارد و عراق نیز نمونههای فعال و در حال توسعهای در این حوزه دارد. پیوند این دو تجربه میتواند زمینه همکاری میان شهرداریها، شرکتهای بازیافت، کارخانههای سیمان و شرکتهای خدمات فنی و مهندسی ایران و عراق را فراهم کند.
شاید هنوز برای سخن گفتن از صادرات گسترده فناوری RDF از کرمانشاه به عراق زود باشد، اما تجربه سیمان غرب یک پیام مهم دارد: پسماند میتواند از یک هزینه به یک منبع اقتصادی تبدیل شود. اگر این تجربه بهدرستی توسعه و تجاریسازی شود، کرمانشاه میتواند در کنار صادرات کالا، به بازار عراق با یک محصول متفاوتتر وارد شود؛ صادرات دانش، تجربه و خدمات فنی در مدیریت پسماند و تولید سوخت جایگزین!
اختصاصی جام کوردی
۱۴۰۵/۱۰۱