جام کوردی - ایران سال‌هاست در نقطه‌ای ایستاده که گویی هر صبح باید خود را برای رویارویی با یک بحران تازه آماده کند؛ از جنگ و تحریم تا فشار اقتصادی و تهدیدهای نظامی.

اما برای مردم ایران، جنگ واژه‌ای تازه نیست.

هشت سال دفاع مقدس را به یاد بیاوریم؛ سال‌هایی که مردم ایران، از شهرهای بزرگ تا روستاهای مرزی، زیر صدای آژیر و بمباران زندگی کردند. خانه‌ها ویران شد، خانواده‌ها داغ دیدند، جوانان بسیاری جان باختند و زندگی میلیون‌ها ایرانی تحت تأثیر جنگ قرار گرفت؛ اما کشور ایستاد.

جنگ تمام شد، اما فشارها تمام نشد.

تحریم آمد؛ محدودیت اقتصادی آمد؛ فشار بر صادرات، تجارت، ارز و معیشت مردم افزایش یافت. حتی دارو و برخی کالاهای اساسی نیز از پیامدهای این فشارها در امان نماندند. امروز نیز در کنار فشار اقتصادی، سایه رویارویی نظامی و تهدیدهای تازه بر منطقه سنگینی می‌کند.

واقعیت این است که هزینه این فشارها را فقط دولت‌ها پرداخت نمی‌کنند؛ مردم‌اند که هر روز آن را در قیمت کالا، هزینه زندگی، نگرانی خانواده و آینده فرزندان خود لمس می‌کنند.

با این همه، ایران فرو نریخته است.

ممکن است مردم خسته باشند، ممکن است از گرانی و فشار اقتصادی گلایه داشته باشند و ممکن است زندگی برای بسیاری دشوارتر از گذشته شده باشد؛ اما جامعه‌ای که هشت سال جنگ را پشت سر گذاشت و سال‌ها در برابر تحریم و فشار خارجی دوام آورد، جامعه‌ای نیست که بتوان شکست آن را صرفاً با فشار اقتصادی یا تهدید نظامی پیش‌بینی کرد.

امروز هم در حالی که تهران و واشنگتن برای یکدیگر خط‌ونشان می‌کشند و خطر تشدید درگیری همچنان وجود دارد، یک واقعیت نباید فراموش شود:

ایران کشوری نیست که با اولین فشار عقب‌نشینی کند؛ مردم ایران بارها هزینه داده‌اند، اما بارها نیز ایستاده‌اند.

این یادداشت دفاع از مشکلات و کاستی‌های داخلی نیست؛ اتفاقاً باید صدای مردم و رنج معیشتی آنان شنیده شود. اما در کنار همه انتقادها، نباید فراموش کرد که فشار خارجی، جنگ و تحریم، زندگی مردم عادی را هدف مستقیم خود قرار می‌دهد.

ایران امروز نیز در برابر یک آزمون تاریخی دیگر قرار گرفته است؛ آزمونی که فقط در میدان نظامی تعیین نمی‌شود، بلکه در اقتصاد، زندگی مردم، انسجام اجتماعی و توان عبور از بحران‌ها رقم خواهد خورد.

ایران شاید روزهای سختی پیش رو داشته باشد؛ اما ملتی که از دل هشت سال جنگ بیرون آمد و دهه‌ها فشار را تحمل کرد، هنوز ایستاده است.

و شاید مهم‌ترین پیام امروز همین باشد:

ایران را می‌توان تحت فشار قرار داد؛ اما نباید ایستادگی مردم ایران را دست‌کم گرفت.