به گزارش جام کوردی،‌در شرایطی که کرمانشاه سالانه میلیاردها دلار تجارت با عراق را از طریق مرزهای خود مدیریت می‌کند و نزدیک به ۴۰ درصد صادرات ایران به عراق از این استان عبور می‌کند، سهم صنایع دستی و به‌ویژه گلیم هرسین از این بازار بزرگ تقریباً ناچیز است.

این در حالی است که بازار عراق، به‌ویژه اقلیم کردستان، به دلیل نزدیکی فرهنگی، اشتراکات قومی و علاقه به صنایع دستی اصیل، یکی از بهترین بازارهای هدف برای گلیم هرسین محسوب می‌شود.

مشکل اصلی گلیم هرسین نه در کیفیت محصول، بلکه در نبود زنجیره کامل تولید و فروش است.

هنوز بخش زیادی از مواد اولیه مورد نیاز این هنر به صورت خام از استان خارج می‌شود و پس از فرآوری با چند برابر قیمت به بازار بازمی‌گردد!

از سوی دیگر تعداد محدود کارگاه‌های فعال، نبود تعاونی‌های قدرتمند، ضعف بازاریابی و کمبود مراکز عرضه باعث شده این هنر کهن نتواند به یک برند اقتصادی تبدیل شود.

گلیم هرسین از معدود صنایع دستی ایران است که هم نشان جغرافیایی بین‌المللی دریافت کرده و هم شهر هرسین به عنوان شهر ملی گلیم شناخته می‌شود.

این ظرفیت می‌تواند زمینه صادرات هدفمند به عراق، کشورهای عربی و حتی بازارهای اروپایی را فراهم کند، اما بدون برنامه‌ریزی برای برندسازی، حضور در نمایشگاه‌های بین‌المللی و توسعه فروشگاه‌های تخصصی، این مزیت‌ها صرفاً در حد عنوان باقی خواهند ماند.

امروز گلیم هرسین بیش از هر زمان دیگری نیازمند نگاه اقتصادی است. اگر مسئولان استان همان‌گونه که برای توسعه مرزها، منطقه آزاد قصرشیرین و افزایش صادرات برنامه‌ریزی می‌کنند، برای صادرات صنایع دستی نیز نقشه راه مشخصی داشته باشند.

گلیم هرسین می‌تواند از یک محصول فرهنگی صرف به یک کالای صادراتی ارزآور تبدیل شود؛ کالایی که هم اشتغال روستایی را تقویت کند، هم از مهاجرت هنرمندان جلوگیری کند و هم نام کرمانشاه را در بازارهای منطقه بیش از پیش مطرح سازد.

شاید مهم‌ترین پرسش این باشد که چگونه است استانی که دروازه تجارت ایران و عراق به شمار می‌رود، هنوز نتوانسته یکی از اصیل‌ترین محصولات فرهنگی خود را به سهمی جدی از این بازار چند میلیارد دلاری برساند؟!

اختصاصی جام کوردی

۱۴۰۵/۱۰۱