به گزارش جام کوردی، روز خبرنگار، فرصتی است برای درنگ بر زندگی و تلاش کسانی که بیوقفه مینویسند، میپرسند، روایت میکنند و گاه در سکوت، بهای سنگین حقیقت را میپردازند.
در کرمانشاه، این روز رنگ و بوی متفاوتتری دارد، چراکه خبرنگاری در این استان فقط یک شغل نیست، بلکه نوعی زیست مقاوم در برابر بیتوجهی، محدودیت، و گاه فشارهای امنیتی و اقتصادی است.
و در این میان، دختران خبرنگار روایت ویژهای از این مبارزه را در دل خود دارند.
در استانی با ظرفیتهای بالای رسانهای، و در حالیکه بسیاری از خبرنگارانش تحصیلات دانشگاهی دارند، اما امنیت شغلی، قراردادهای رسمی، بیمه، و حتی حداقل حقوق در بسیاری موارد همچنان مسئلهای حلنشده باقی مانده است.
طبق برآوردها، هماکنون حدود ۸۰۰ فعال رسانهای در رسانههای رسمی استان کرمانشاه فعالیت دارند.
مطابق آمار رسمی اما تنها ۳۵۶ نفر از آنها عضو صندوق اعتباری هنر هستند و از این تعداد، ۸۹ نفر در سامانه جامع رسانههای کشور عضویت دارند.
همچنین بر اساس اطلاعات ثبتشده در همین سامانه، در کرمانشاه جمعا ۲۰۰ مجوز برای رسانههای مکتوب و غیرمکتوب صادر شده است.
این گستردگی رسانهای، در کنار مشکلات ساختاری، نشاندهنده نیازی جدی به توجه و حمایت از این بدنه پرانرژی اما آسیبپذیر است.
این شرایط دشوار برای خبرنگاران زن و بهخصوص دختران خبرنگار دوچندان است. آنها علاوه بر تمام چالشهای رایج، با نگاههای سنتی و تبعیضآمیز، محدودیت در حضور میدانی و گاه بیتفاوتی نهادهای تصمیمگیر مواجهاند.
با این حال اگر در یک نشست رسانهای حضور یابید فارغ از حرفهای یا غیرحرفهای بودن؛ به جد میتوان گفت درصد زیادی از خبرنگارانی که حضور فیزیکی در جلسات اداری استان دارند زن هستند.
خبرنگارانی که سالهاست بدون تریبون، بدون امنیت، بدون حامی، اما با تمام توان در صحنه ماندهاند؛ برای پوشش اخبار فرهنگی، اجتماعی، آموزشی، بحرانها، آسیبها، و حتی مسائل حاد سیاسی!
آنها در پشت صحنه بسیاری از رسانهها، قلم میزنند و تولید میکنند اما نامی از آنها نیست، تصویری از آنها دیده نمیشود، و سهمشان از این زیست حرفهای، اغلب تنها خستگی است.
با همه اینها، امید هنوز زنده است. فعالیت دختران نوجوان خبرنگار در خبرگزاریهایی مانند پانا، نشان داده که چطور میتوان این مسیر را از همان سالهای ابتدایی زندگی آغاز کرد و به آن معنا داد.
بچههایی که امروز از مدرسه و جامعهشان گزارش مینویسند، میتوانند فردا راویان بزرگ این شهر باشند؛ اگر دیده شوند، اگر حمایت شوند، اگر اجازهی رشد پیدا کنند.
روز خبرنگار باید یادآور این باشد که کرمانشاه، دخترانی را در دل خود دارد که با شجاعت، مهربانی و درک عمیق از انسان و اجتماع، در حال ساختن تصویری زنده از جامعهاند.
باید یادآوری کنیم که این مسیر فقط با تشویق و تقدیر شکل نمیگیرد. نیاز به سیاستگذاری دارد، به آموزش مستمر، به نهادهای مدنی حامی، به مدیران دغدغهمند، به فضای باز و امن برای بیان و نقد.
از مسئولان انتظار میرود روز خبرنگار را از یک مناسبت تقویمی به یک نقطه تأمل و تحول تبدیل کنند؛ نه فقط در قالب برگزاری مراسم و اهدای لوح، بلکه در قالب تغییر نگاه به حرفه خبرنگاری، به ویژه خبرنگاری زنانه.
باید مسیر برای حضور حرفهای دختران خبرنگار باز شود؛ آنها که نه تنها اخبار را مینویسند، بلکه بیصدا، بخشی از تاریخ این شهر را ثبت کردهاند.
لیلا سعدوندی-روزنامه نگار / پژوهشگر علوم اجتماعی
چهره زنانه رسانه در کرمانشاه | دخترانی که بیصدا، تاریخ شهر را روایت میکنند
جام کوردی- روز خبرنگار در کرمانشاه، فقط جشن قلم نیست؛ فرصتیست برای دیده شدن دخترانی که با انگیزه، دقت و جسارت، صدای مردم شهرند. در میانهی همهی دشواریها و کمبودها، آنها ایستادهاند تا روایتگر صادق زندگی، فرهنگ و مسائل جامعه باشند؛ خبرنگارانی که هرچند بیصدا، اما مؤثر و ماندگار، بخشی از تصویر رسانهای کرمانشاه را شکل دادهاند.
August 08, 2025